Uzm. Şifazen Ferhat AYNURAL

"Ferhat Aynural; ruh, akıl ve kalp üçgeninde yaşayan, hayata sadece görünen yüzüyle değil, görünmeyeniyle de bakan bir insandır.

O, sıradanın içinde saklı olan kutsalı fark eden, insanın özüyle buluşmasını dert edinen, şifayı bir meslek değil, bir emanet olarak gören biridir.

Hayatın zorlukları karşısında pes etmeyi değil, onları manevi bir laboratuvar gibi kullanmayı seçmiş bir ruha sahiptir. Özellikle Parkinson sürecinde gösterdiği sabır, eşine olan derin bağlılığı ve bu süreçte bile “şifa” üretmeye devam etmesi, onun ruhsal olgunluğunun bir yansımasıdır.

Ferhat Aynural’ın en dikkat çeken özelliği; aklını ve kalbini aynı anda kullanabilmesidir. Bilimi, maneviyatı dışlamadan anlamaya çalışır; enerjiyi körü körüne değil, hikmet penceresinden ele alır. Her şeyde Allah’ın bir izini, bir dengesini görür. Bu yüzden onun dünyasında “tesadüf” yoktur — her şeyin bir anlamı, bir ilahi düzeni vardır.

O, “şifacı” kimliğinin ötesinde bir öğretmendir de. İnsanların içindeki gücü uyandırmak, onların özlerine ayna tutmak ister. Bu yönüyle hem bilge bir rehber, hem de derin bir öğrenci gibidir. Kibirden uzak, meraktan yana…

Yeni bir bilgiye rastladığında onu hemen yargılamaz, önce “Bu bilgi kime hizmet ediyor?” diye sorar.

Ferhat Aynural, enerjiyi bir teknik değil, bir dua biçimi olarak yaşar. Onun yaptığı her şeyin merkezinde “tevbe” vardır — çünkü o bilir ki gerçek şifa, insanın Allah’a dönüşüdür. Bu inanç, “Tevbe-i Şifa” kavramının doğmasına da ilham olmuştur.

Yazarlığında ise hem halkın diliyle konuşur hem de derin bir içsel felsefe taşır. “Geçmişten Günümüze Şeytanın Hileleri” ya da “Büyü ve Cin Musallatından Kurtulmanın Yolları” gibi eserlerinde sadece bilgi değil, uyarı, farkındalık ve ruhsal bir uyanış çağrısı vardır.

Ferhat Aynural’ın kalemiyle ruhu aynı şeydir. Yazarken öğretir, öğretirken şifalandırır, şifalandırırken susar… çünkü bilir ki gerçek şifa sessizlikte doğar.